Αναρτήθηκε από: Nikos | Μαρτίου 19, 2007

Βράδυ Κυριακής

Τις Κυριακές από παιδί τις σιχαινόμουνα. Νομίζω ότι είναι όλες ίδιες. Μια μέρα, της οποίας αν αφαιρέσεις την πνευματικότητα για τους πιστεύοντες, δεν της μένει και καμιά αξία. Ίσα ίσα, συνήθως ακόμα και οι πιο ηλιόλουστες Κυριακές μετουσιώνονται σε βαρετά, νωχελικά απογεύματα και έρημα βράδια. Κυριακή σημαίνει επιστροφή, σημαίνει κλείσιμο στο σπίτι από νωρίς. Συμμάζεμα. Αφρόλουτρο και πυτζάμες. Τακτοποίηση βιβλίων, ίσως ίσως και τακτοποίηση σκέψεων. Κάθε Κυριακή δίνει τη θέση της σε μια Δευτέρα. Όλοι περιμένουν την Παρασκευή. Άντε, το Σάββατο. Κανείς ποτέ δεν προσμένει την Κυριακή.

Στη χώρα μας, οι Κυριακές είναι συνήθως ηλιόλουστες για κάποιο δυσεξήγητο λόγο. Για αυτό άλλωστε μάλλον λέγεται και «Sun-day» ή «Sonn-tag» η Κυριακή, ακόμα και σε τόπους με λιγότερη ηλιοφάνεια από εμάς. Είθισται λοιπόν, εκτός από τις περιόδους που αποφασίζει το φθινόπωρο ή ο χειμώνας να σταθούν στο ύψος των ονομάτων τους και να μας χαρίσουν μια επίμονη ψιλή βροχή σε έναν φωτεινό γκρίζο ουρανό, οι Κυριακές να συνδυάζονται με φωτοχυσία. Βέβαια, εδώ και πολλά χρόνια κοιμάμαι ως αργά τις Κυριακές. Ίσως γιατί γυρίζω πολύ αργά το βράδυ του Σαββάτου στο σπίτι – επιβάλλεται. Κοπαδιαστά βγαίνουμε, κοπαδιαστά γυρίζουμε σπίτια μας, αργά το Σάββατο ψάχνουμε ταξί στο Σύνταγμα ή περιμένουμε το νυχτερινό λεωφορείο.

Κυριακή μεσημέρι λοιπόν, ανοίγω τα στόρια να μπει έστω κι αυτό το λίγο φως στο ισόγειο. Τώρα με την πολυκατοικία που έχτισαν απέναντι δέχομαι μια υποψία φωτός, η οποία και πάλι όμως είναι εκτυφλωτική. Σε αντίθεση με το Σάββατο το πρωί που θα βγω έξω για να «λιαστώ» (γιατί και τα Σάββατα είναι ηλιόλουστα – ή βροχερά – αλλά και τότε βγαίνω), την Κυριακή θα σηκωθώ νωχελικά. Θα φτιάξω γρήγορα καφέ, και θα ανοίξω την κυριακάτικη εφημερίδα, που ευλαβικά θα έχω αγοράσει το προηγούμενο βράδυ, στο γυρισμό από την κραιπάλη. Μια γρήγορη ματιά στην εφημερίδα, αργές γουλιές στον καφέ, είτε είναι φραπέ, είτε εσπρέσο, είτε νες. Αργές, κυριακάτικες, νωχελικές γουλιές. Ραδιόφωνο χωρίς λόγια, μόνο μουσική. Οι Κυριακές είναι Φοίβος Δεληβοριάς, η Έλλη Πασπαλά, οι James. «Ζω εδώ, μες στην Αττική, μ’εναν ήλιο γκρι στα μάτια…» Και οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί άνθρωποι είναι… οπότε οι Κυριακές για μένα που μένω μόνος, είναι σιωπηλές. Κάθομαι στον υπολογιστή. Ειδήσεις, blogs, fora, οι φίλοι στο msn. Συνήθως και αυτοί καταλαμβάνονται από την κυριακάτικη μονοτονία.

Κάποια στιγμή θα βγω. Εκεί που ο ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει και το φωτεινό απόγευμα σκοτεινιάζει, θα βγω. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά μόνο για να περπατήσω. Πολλές φορές το κάνω και μόνος μου. Σήμερα βγήκα για έναν καφέ στο Σύνταγμα με ένα φίλο και συμφοιτητή, τον οποίο άφησα μετά στο Αττικόν, για να δει κι αυτός τους 300. Μετά τα βήματά μου με πήγαν μόνα τους στην πεπατημένη μου. Περιφέρομαι στο κέντρο. Σταδίου, Πανεπιστημίου… μπορώ να χαζεύω ώρες βιτρίνες βιβλιοπωλείων, πόσο το λατρεύω αυτό. Κοιτάζω βιβλία, από τα οποία θέλω να αγοράσω τα περισσότερα. Στο τέλος θα αγοράσω τα μισά και θα διαβάσω τα μισά από αυτά μόλις τα αγοράσω. Πάντα έχω κάτι για να διαβάσω, αν το θελήσω.

Είναι ωραία η Αθήνα το βράδυ της Κυριακής. Ίσως επειδή είναι ήσυχη. Χαζεύω τα φώτα στο Λυκαβηττό και την Πανεπιστημίου. Περπατάω αργά, σαν ζαλισμένος. Χαζεύω περιοδικά στα περίπτερα. Ξόδεψα το τελευταίο μου χαρτονόμισμα, πήρα το Spiegel, είχε αφιέρωμα «Berlin – Comeback einer Weltstadt». Στο μετρό ακούω μουσική στο iPod, περιμένοντας στις αποβάθρες. Τις Κυριακές τα δρομολόγια είναι αραιά, ο κόσμος πολύς. Γυρίζοντας από καφέδες, βόλτες… Κυριακή σημαίνει επιστροφή. Βλέπω τους ευέλπιδες σε κάθε σταθμό να γυρίζουν στη σχολή τους, και όλους τους άλλους αξιωματικούς, αστυνομικούς κλπ. Βαριεστημένα βλέμματα, λίγα λόγια. Οι Κυριακές είναι ήσυχες. Κάθομαι στο βαγόνι και διαβάζω το αφιέρωμα του περιοδικού. Να’ναι και στο Βερολίνο έτσι οι Κυριακές; Είναι παντού έτσι; Μάλλον…

Επιστροφή στο σπίτι. Ήρεμη μουσική. Κάτι πρόχειρο για φαγητό. Πυτζάμες. Αφρόλουτρο. Εφημερίδα. Blogs. Fora.

Μια νέα εβδομάδα αρχίζει, που νομοτελειακά θα οδηγήσει σε άλλο ένα απόγευμα Παρασκευής. Και το βράδυ της. Στο Σάββατο. Και την επόμενη Κυριακή, η ίδια πάλι ιεροτελεστία…

Καλή βδομάδα σε όλους 🙂

Advertisements

Responses

  1. Κυριακή από μεσημέρι και μετά:
    συνεχές σφίξιμο του στομαχιού από τα σχολικά χρόνια έως σήμερα.
    Καλή Εβδομάδα επίσης.

  2. Ναι κι εγώ την Κυριακή είμαι σκατά από πάντα..

  3. Α δεν πάτε καλά.

    Κυριακή γιορτή και σχόλη
    να ταν η βδομάδα όλη…

    τραγουδούσε η εθνική μας σταρ και είχε απόλυτο δίκιο. Κυριακή για μένα είναι η προσωπική μέρα. Είναι η δικιά μου μέρα.-

  4. Πάντα βαριόμουνα τις Κυριακές κι ακόμα τις βαριέμαι. Συνήθως μένω μέσα γιατί με χαλάει αυτή η νωχελικότητα της έρημης πόλης. Προτιμώ την κίνηση της Παρασκευής, τη βουή του Σαββατόβραδου, την ηρεμία της Δευτέρας.

  5. @Ro: φίλτατε, πραγματικά θα ήθελα να μάθω γιατί αυτό το σφίξιμο…

    @atma: είναι αυτή η πικρή αίσθηση τέλους που σου αφήνει η κάθε Κυριακή…

    @greek history x: ναι ναι, αλλά δε λες τι λέει ΑΚΡΙΒΩΣ μετά αυτό το τραγούδι… «κι η Δευτέρα να’ταν μόνο κανα δυο φορές το χρόνο» 😉 Εμένα η δικιά μου μέρα είναι το Σάββατο πάντως. Άντε και νωρίς το βράδυ της Κυριακής όταν και μόνο όταν βγαίνω για τη βόλτα που περιέγραψα και στο post…

    @Sofia: αν εξαιρέσουμε τις Δευτέρες, δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.. καλημέρα σας! 🙂

  6. mia xara einai i kyriaki!
    kapoioi yposyneidita ti syndesan me ta diabasmata tis Deuteras kai tin katanagastiki parakolu8isi katixitiku. hehe.

  7. Οι Κυριακές είναι και για μένα οι χειρότερες ημέρες .. ή μάλλον αυτό που με χαλάει δεν έχει να κάνει με την ημέρα την ίδια, αλλά με την ψυχολογία της .. μπορεί να έχεις άδεια, ρεπό τη Δευτέρα οπότε η Κυριακή έχει τη ψυχολογία του Σαββάτου και πλέον η Δευτέρα γίνεται η χειρότερη μέρα.
    Εδώ και 2 χρόνια, που προσπάθησα να «ομορφύνω» και τις καθημερινές μου, παύοντας να προσμένω με τόση λαχτάρα τα ΠΣΚ, κάπου αυτή η απέχθεια για το τέλος του ΣΚ και για την αρχή της εβδομάδας μειώθηκε.
    Τελικά τα πάντα είναι θέμα του μυαλού μας ..
    Καλημέρα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: