Αναρτήθηκε από: Nikos | Φεβρουαρίου 26, 2007

Nikos calls up

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί ιστολογώ. Είναι μια εσωτερική παρόρμηση να βγάλω τα εσώψυχά μου στον πιο δημόσιο χώρο που υπάρχει; Πιστεύω ότι έχω κάτι να πω και κάνω φιλότιμες προσπάθειες; Κύριος οίδε…

Διαβάζω εδώ και χρόνια blogs, αλλά στο συντριπτικό ποσοστό μένω παρατηρητής – όχι γιατί δεν έχω κάτι να σχολιάσω, αλλά γιατί τις περισσότερες φορές νιώθω ότι μου αρέσει περισσότερο να λειτουργώ ως δέκτης, και όχι ως πομπός. Όταν ήμουν μικρότερος δεν έβαζα γλώσσα μέσα. Καθώς μεγάλωνα όμως, έγινα σταδιακά σιωπηλός – τουλάχιστον εσωτερικά. Επιφανειακά εξακολουθώ να μη βάζω γλώσσα μέσα, και μάλλον θεωρούμαι υπέρ το δέον κοινωνικός. Στο συντριπτικό ποσοστό των περιπτώσεων όμως, αποφεύγω τις de profundis εξομολογήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Τουλάχιστον προφορικά. Εκτός αν…

Δώσε μου όμως πληκτρολόγιο… ή ακόμα καλύτερα, μολύβι και χαρτί. Τότε μπορώ να γίνω ποταμός και να εκφράσω όσα δεν μπορώ με λόγια. Πάλια αρχή μου είναι να μη χρησιμοποιώ ποτέ διορθωτικό ή delete. Γράφω και δε σβήνω. Είναι όμως γενικότερο το φαινόμενο αυτό; Ανοιγόμαστε όλοι αυτές τις μέρες όσο παλιότερα; Ή περιμένουμε όλοι να ανοίξουμε την καρδιά μας με ένα sms, ένα e-mail, ή, το χειρότερο, γράφοντας σε ένα ιστολόγιο εις επήκοον όλων; Με αυτές τις σκέψεις, και άλλες πολλές να με απασχολούν, πήγα σήμερα στο θεατράκι της Παλιάς Ηλεκτρικής εδώ στο Βόλο για να παρακολουθήσω την παράσταση «Η κλήσης σας προωθείται…» ή «Αναμείνατε στο ακουστικό σας», τη διασκευή από τον Σπ. Μαβίδη για το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Βόλου του «Denise calls up», της bitter κωμωδίας του Hal Salwen που έχει γυριστεί σε ταινία το 1995. Η υπόθεση; 8 σύγχρονοι νεοϋορκέζοι, πηγμένοι από τη δουλειά και χωρίς χρόνο, σε σημείο να κανονίζουν ραντεβού για μήνες μετά, επικοινωνούν μόνο τηλεφωνικώς. Ακόμα και τραγικά γεγονότα, όπως ένας θάνατος που συγκλονίζει όλη την «παρέα» περνάει έτσι, αφού κανείς «δεν προλαβαίνει» να πάει ούτε στην κηδεία της ψυχής της παρέας. Οι περισσότεροι δεν έχουν καν συναντηθεί διά ζώσης, και είναι «ο φίλος του φίλου». Αδυσώπητη καριέρα, φιλοδοξίες, καθόλου χρόνος, μοναξιά. Ικανοποιούνται όμως οι ανάγκες για προσωπική και κοινωνική επαφή μέσα από ένα τηλεφωνικό καλώδιο;

Το θετικό είναι ότι εν τέλει, ενώ φαίνεται ότι κανείς δε θα συναντήσει κανέναν, ο αρχιτέκτονας Μάρτι συναντά την ζωγράφο Ντενίζ, με την οποία απέκτησε τυχαία παιδί (ήταν δωρητής σπέρματος και η ανασφαλής Ντενίζ ήρθε σε τηλεφωνική επαφή μαζί του) και φεύγουν μαζί. Αισιόδοξο μήνυμα, αν μη τι άλλο. Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ, ομολογώ ότι δεν είμαι καθόλου καλός στο να περιγράφω παραστάσεις. 🙂 Πολύ συγκινήθηκα πάντως…

‘Εφυγα από το θέατρο με πολλές σκέψεις… μπορεί να μην έχουμε φτάσει ακόμα στο ακραίο σημείο που ζουν οι ήρωες της θεατρικής παράστασης, αλλά οι ζωές μας στις μεγάλες πόλεις δεν απέχουν και πολύ από αυτό. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν συμφοιτητές, φίλοι μου στην Αθήνα, που αν και μιλάμε σχεδόν καθημερινά στο τηλέφωνο, λόγω αποστάσεων και διαφορετικών προγραμμάτων βλεπόμαστε μόνο τρεις τέσσερεις φορές το χρόνο. Δεν θέλω να αποξενωθώ και να επικοινωνώ με τους φίλους και αγαπημένους ανθρώπους μου μόνο μέσω τηλεφώνου και Internet. Είναι μεν τεράστια ευκολία, γιατί έτσι κρατάς την επικοινωνία με ανθρώπους που τα προγράμματα και οι αποστάσεις σας κρατάνε μακριά, αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με μια κούπα ζεστό καφέ από κοντά. Είναι πολύ διαφορετικό, και δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν μπορεί να υποκατασταθεί από μια τηλεφωνική συσκευή ή έναν υπολογιστή. Δεν μπορείς να αγκαλιάσεις το τηλέφωνό σου άλλωστε…

Αν βρεθείτε στο Βόλο μέχρι τα τέλη Μαρτίου, περάστε από το θεατράκι της Παλιάς Ηλεκτρικής. Η παράσταση πραγματικά αξίζει…

Το καλό είναι ότι σιγά σιγά μπαίνω και πάλι σε τροχιά «εσωτερικής» ανόδου, επειδή τον τελευταίο καιρό ένιωθα να λυγίζω. Από τη μια η κλειστή σχολή που με αναγκάζει να αναβάλω επ’αόριστον τα όποια σχέδια είχα για μετά, από την άλλη η ανασφάλειά μου για το μέλλον, οι καιροί αυτοί είναι δύσκολοι. Χρειάστηκα χρόνο ξεκούρασης, ανασύνταξης, φιλοσόφησης – και τον έχω. Είναι ώρα λοιπόν πια για να αρχίσω να βάζω τα πράγματα σε μία σειρά, όσο μου επιτρέπεται, και να δω τι θα κάνω στη συνέχεια – το χειρότερο πράγμα για έναν ανασφαλή άνθρωπο είναι να του τραυματίσεις το καλοδουλεμένο του σχέδιο.

Κι επειδή είδα πως δεν μπορούμε να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των πάντων, ούτε μπορώ να ξεκινήσω να φτιάξω νέο σχέδιο από το μηδέν, αποφάσισα ότι το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να κάνω focus στα όνειρά μου. Ακόμα κι αν είναι τραυματισμένα, μπορώ να τα επιδιορθώσω με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο.

Έρχονται μέρες αλλαγών, μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες… ε;

Advertisements

Responses

  1. Η υπόθεση της παράστασης (και της ταινίας) ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα.
    Εγώ δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα εκδηλωτικός και ο blog-ο-εαυτός μου δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα, αν και ανώνυμος ως τώρα. Θα συμφωνήσω όμως ότι τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο.
    Πάντως τους χειμερινούς μήνες βιώνω μία χειμερία κατάθλιψη που συνήθως εξατμίζεται μετά τα μέσα της Άνοιξης. Οπότε, ναι, σε οι μέρες που έρχονται θα είναι θαυμάσιες. Αλλά και να μην είναι αυτές, θα είναι οι επόμενες.

  2. Ωωωω ναι οι αλλαγές είναι καθοδόν για όλους, αρκεί να το πιστέψεις..!!!! (κοινότυπο but real) Εγώ έψαχνα εισητήρια να δω την παράσταση αλλά ήταν sold out στο Βόλο… :S Μου ήθελες και πρεμιέρα βλέπω!! Θα πάω όμως μέσα στη βδομάδα με μια φίλη που έχει φίλη την πρωταγωνίστρια. Τα υπόλοιπα αύριο.

    ps. Φέρε το φτυάρι και τα ηρεμιστικά, θα μας χρειαστούν με όσα ακούσεις.. θα φρίξεις.

  3. «Έρχονται μέρες αλλαγών, μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες… ε;» Ή αλλιως, περι συμμετρίας και άλλων θαυμαστών πραγμάτων. (*wink wink*)

    Παντως στην δικη μας περιπτωση, thank god for the Internetz. Περαν αυτου ομως, οταν μενεις στην ιδια πολη, συχνα εμφανιζεται το συνδρομο της Ακροπολης. Ξερεις οτι ειναι εκει, οποτε διαρκως αναβαλεις το να πας να την δεις απο κοντα. Αντιστοιχα και με τους φιλους – αφηνεσαι στην ευκολια και το δεδομενο και συχνα χανεις την μπαλα λογω αυτου. Ως εκ τουτου, καλο ειναι να μην αφηνομαστε, γιατι οι ανθρωπινες σχεσεις, παρ’ολες τις δυσκολιες τους, δεν παυουν να ειναι οτι σημαντικοτερο εχουμε – ετσι δεν ειναι?:)

  4. esoteriki anodos? hm, malista. reach the sky 🙂

  5. Καιρός ήταν να έρθει και η άνοδος.. Φαινόταν όμως το πράμα εδώ και αρκετές μέρες. Θυμάμαι τότε που είμασταν στα γνωστά starbooks και πίναμε καφέ κουβεντιάζοντας, όταν άρχισα το μοιρολόι για την συνέχεια του εξαμήνου, των σπουδών και της ζωής μας, ακούστηκες πολύ αισιόδοξος παρόλο το χάος στο οποίο βρισκόμαστε. Δεν ξέρω αν σε είχε πιάσει από τότε ή αν έκρυβες καλά μέσα σου την απογοήτευσή σου.

    Όλα καλά λοιπόν!! Χαίρομαι. 🙂

  6. @adiaforos: η παράσταση είναι εξαιρετική. Επιμένω. Αν βρεις την ταινία, μη διστάσεις.. αν και ως «ανεξάρτητη παραγωγή» του 95, μάλλον θα δυσκολευτείς… Όσο για τις μέρες…χμ… όπως είναι η κατάσταση τώρα, δεν με επηρρεάζει τόσο ο καιρός – κάθε άλλο. Η ανακατάταξη που χρειάζεται είναι παντός καιρού (ίσως τον Αύγουστο να με δυσκόλευε λίγο..)

    @Αγγελική: Δυστυχώς οι αλλαγές που χρειάζομαι εγώ, θα με αναγκάσουν να αρχίσω τις επικλήσεις στον Coehlo, μιας και μόνο ένα θαύμα θα κάνει να γίνει αυτό που θέλω τόσο πολύ. Ακούς σύμπαν;

    @Anna: επαυξάνω – κακό αυτό το σύνδρομο… αν και όπως ξέρεις τα τελευταία χρόνια ανεβαίνω στην Ακρόπολη πεντάκις ετησίως για να κάνω τον ξεναγό – χοπ χοπ! Περί συμμετρίας τώρα…χμ. Σιγά σιγά φαίνεται να μπαίνουν τα κομμάτια σε ένα πολύ μεγάλο παζλ. Αργεί βέβαια να εμφανιστεί όλη η εικόνα…

    @keimgreek: Above us only sky (Liverpool John Lennon Airport) – ούτε ο ουρανός δεν είναι το όριο… no limits!

    @xaplas: Μάλλον έπεσες θύμα της notorious κρυψίνοιάς μου – ή ακριβέστερα της μεταβαλλόμενης ψυχοσύνθεσής μου. Απλά έβρισκα δύναμη για να μην καταρρεύσω… και τώρα ανασκουμπώνομαι ό,τι και να γίνει. Θα στα πω από κοντά εσένα 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: