Αναρτήθηκε από: Nikos | Φεβρουαρίου 2, 2007

Δύναμη

Μην ανησυχείτε, αδέρφια! Όλες οι μπόρες περνάνε… ζητώ συγνώμη αν μαύρισα την καρδιά ανθρώπων που με νοιάζονται με τα τελευταία μου posts, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι τριαλαρί-τριαλαρό 24/7. Ειδικά αν είναι τρελάρας σαν και μένα και η ψυχική διάθεση φέρεται ωσάν σε φρέαρ ανελκυστήρος!

Το σημαντικότερο είναι η εσωτερική δύναμη που κρύβει ο καθένας μας μέσα του, το «κλικ» εκείνο που ενεργοποιεί τις δυνάμεις αυτοσυντήρησης ώστε να επιστρέψει στις ράγες του. Δεν πρέπει να σπαταλάμε πολύ χρόνο ομφαλοσκοπούμενοι, το λέω εγώ ο μέγας ομφαλοσκόπος. Απλά όλα θέλουν μανατζάρισμα… σωστό μανατζάρισμα. Άγχος, προτεραιότητες, στρες, πόνος, μοναξιά, προβλήματα, όλα καταλαμβάνουν θέσεις στη μνήμη και την καρδιά μας, μεγαλύτερες ή μικρότερες. Πόσο θα ζήσουμε όμως, και κυρίως, πώς θα ζήσουμε, για να επιτρέψουμε σε όλα αυτά να γίνουν επί μακρόν βαρίδια;

Ο πολιτισμός μας, δυστυχώς, βρίθει καταστάσεων που μπορούν να μας ρίξουν κάτω εύκολα. Πολύ άγχος και κακό, και αναλογίζομαι ώρες ώρες πως είμαι μόλις 24 χρονών, και ήδη ψάχνω θεραπείες, συμβατικές ή μη, που οδηγούν στην πολυπόθητη χαλάρωση, την αποφόρτιση, την ξεκούραση.

Μιας και η σχολή είναι επ’αόριστον κλειστή, και σύντομα θα χρειαστεί να επαναπροσδιορίσω όλο μου το χρονικό πλάνο, αφού η εξεταστική απομακρύνεται, και μαζί της και το πολυπόθητο πτυχίο, είμαι στο σπίτι μου στο Βόλο εδώ και καμιά δεκαριά μέρες. Δεν έχει και κανένα νόημα να κάθομαι στην Αθήνα απλώς περιδιαβαίνοντας τις καφετέριες και τα φαγάδικα, ξοδεύοντας χρήματα που δεν έχω. Όχι ότι περνούσα άσχημα…το κάθε άλλο μπορώ να πω! Είχαμε λιώωωωωσει με την παρέα στα επιτραπέζια και τις συνάξεις γενικότερα – μαθαίνω ότι συνέχισαν και χωρίς εμένα!

Παρ’ όλα αυτά, ούτε εγώ περνάω άσχημα. Κοιμάμαι πολύ, οδηγώ (και σας σκέφτομαι) εξίσου πολύ, ξεπερνώντας τα λάθη του πρωτάρη..χμ… διαβάζω αρκετά, άλλωστε έχω τεράστια σειρά λογοτεχνικών βιβλίων που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους για να διαβαστούν – απλά μερικές φορές (έως πάντα) δεν αντιστέκομαι στη θέα ενός βιβλίου μέσα στο βιβλιοπωλείο…

Φλυαρώ, και για αυτό γράφω στα φληναφήματα. Είμαι καλά πάντως και σας φιλώ… θα επανέλθω σύντομα 🙂

Advertisements

Responses

  1. άντε μπράβο!

    Για κάποιο λόγο, διάβασα αυτό το ποστ απο κάτω προς τα πάνω ανα παράγραφο. Ίσως να φταίει οτι διάβασα τα τρια ποστ πριν απο το παρόν και τρόμαξα. Για την ακρίβεια νόμιζα οτι δεν έγραφε ποστ ο Νίκος που ξέρω.

    Το να είσαι ευδιάθετος 24/7 είναι όντως πρόβλημα, όπως και το να μην έχεις προβλήματα.. πάλι πρόβλημα είναι 🙂 Μαθαίνουμε να ζούμε με τις ανασφάλειές μας, τις ξεπερνάμε και πάμε γι’ άλλα.

    au revoir


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: