Αναρτήθηκε από: Nikos | Σεπτεμβρίου 28, 2006

Ágætis byrjun (An alright start)

Δανείζομαι πάλι από τους Sigur Ros τον τίτλο αυτού του post, γιατί ίσως η φράση «μια εντάξει αρχή» περικλείει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συναισθήματά μου αυτή τη μέρα. Νιώθω ότι αρχίζω ξανά, και όλη την ημέρα η μουσική που με «συνοδεύει» είναι δυναμικής fff, με full brass, εξωφρενικά μεγάλες ορχήστρες. Και τώρα, το βράδυ, Miles Davis, παιχνιδιάρικη jazz. Τρελαίνομαι για tenor sax…

Αυτή τη στιγμή μπορώ να πω ότι είμαι ό,τι κοντινότερο έχω υπάρξει σε ευτυχισμένος τα τελευταία χρόνια. Και για να μη σας κρατάω σε αγωνία, έχει να κάνει με τη σχολή και την εξεταστική μου. Έδωσα ένα μάθημα προχτές, «Στατιστική αναγνώριση προτύπων και Νευρωνικά Δίκτυα», του 9ου εξαμήνου. Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο μάθημα, αλλά θέλει το χρόνο του, καθώς και βασικές γνώσεις άλλων κλάδων (εχμ… Στατιστικής) που ομολογουμένως δεν είχα από παλιότερα. Ε λοιπόν, με συστηματικό και σωστό διάβασμα, και χωρίς άγχος, έγραψα 10 σε αυτό το μάθημα. Μάλιστα, 10. Δεκάρι. Το μόνο δεκαράκι. Άριστα, πώς το λένε… Και ίσως να μην έχει και τόση σημασία αυτό για κάποιους από εσάς που διαβάζετε, για εμένα είναι κεφαλαιώδες όμως. Ειδικά εφ’όσον έχω την τάση τα ψάχνω το γενικότερο πλαίσιο πίσω από το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μου και να βρίσκω παντού προεκτάσεις.

Είχα να γράψω 10 σε μάθημα από τον Ιούνιο του 2002, και το άλλο μου δεκάρι είναι στην Κοινωνιολογία. Όχι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για έναν φυσικό με φιλοδοξίες και όνειρα, ε; Σκέφτομαι ώρες ώρες τι είναι αυτό που μεσολάβησε μεταξύ των δύο αυτών επιτυχιών. 4 χρόνια… τέσσερα χρόνια στα οποία έψαχνα να βρω εμένα. Κι έκανα λάθη, έμεινα πίσω και κάτω ελκόμενος από ανθρώπους και καταστάσεις που νόμισα ότι θα με βοηθήσουν στο στόχο του να βρω τον εαυτό μου. Ανοησίες… απλά ήταν δικαιολογία για να συνεχίσω να έχω το κεφάλι μου χωμένο στην άμμο, περιμένοντας ότι όλα θα λυθούν από μόνα τους, ότι ως διά μαγείας ό,τι ήθελα θα πραγματοποιούνταν. Μαλακίες, noch mal. Όλα είναι στο μυαλό, πόνος και γιατρειά.. Μέσα σε όλη αυτή την περίοδο είχα πάθει μια αυτοκαταστροφική διανοητική καθυστέρηση, έφτασα σε σημείο να πιστεύω ότι δεν μπορώ, ότι ίσως τελικά δεν είμαι αρκετά έξυπνος ή αρκετά ικανός να ανταπεξέλθω στο απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών της Σχολής. Αυτό φυσικά συνεπάγεται έναν μεγάλο φαύλο κύκλο που οδηγεί σε μειωμένη επίδοση, που φέρνει πιο χαμηλή αυτοπεποίθηση, και ούτω καθεξής. Retardation και infinite loop.

Αλλά όταν φτάνεις στο κομβικό σημείο που λέγεται «πάτος», κάτι πρέπει να γίνει, νομοτελειακά, στα πλαίσια της Οικουμενικής Δικαιοσύνης, ώστε να ξανανέβεις. Και στην περίπτωσή μου, σκοπεύω να ανέβω πολύ γρήγορα τώρα που έσπασα τις αλυσίδες. θα μου πείτε ότι υπερβάλλω, μια επιτυχία ήταν μόνο. Θα απαντήσω πως δεν είναι έτσι. Είναι η Ágætis byrjun μου, η νέα μου, «εντάξει» αρχή. Το boost που είχα τόσο πολύ ανάγκη για να πιστέψω και πάλι σε μένα και να ανασκουμπωθώ για τα καλά. Έχω πολλή δουλειά, πολλή και δύσκολη. Μαθήματα βαρβάτα, διπλωματική, εργαστήρια. Και ο χρόνος κυλάει αδυσώπητος εναντίον μου. Αλλά τώρα ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω, μπορώ να πετύχω τα πάντα αρκεί να το προσπαθήσω. Ακόμα και αν το γνωστό νεοελληνικό ακαδημαϊκό σύμπαν συνωμοτήσει εναντίον μου, θα βγω χωρίς την παραμικρή γρατζουνιά. Και αυτό θα γίνει γιατί άφησα τον εαυτό μου να πληγωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, μεταξύ των δύο δεκαριών. Έμαθα πολλά, αλλά τα έμαθα the hard way. Καιρός λοιπόν να κοιτάξω το Νικολάκη και να προσπαθήσω για αυτόν. Για να του προσφέρω το καλύτερο. Αρκετά αναλώθηκα στο να ζω μια ζωή του «παρά λίγο» μια ζωή για τους άλλους.

Είμαι ευτυχισμένος γιατί επιτέλους, όλα συγκλίνουν σε αυτό που είναι το σωστό. Οι συνθήκες είναι ιδανικές, το ηθικό ακμαίο, το μόνο που μένει είναι να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο. Δεν περίμενα ποτέ ότι από τότε που θα έπαιρνα τη ζωή μου στα χέρια μου και θα ξέκοβα κάθετα από ό,τι με κρατούσε δέσμιο, θα χρειαζόταν μόνο ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, ένας μήνας, για να ξεπεράσω τις διαταραχές και να μπω σε full speed on track. Έχω μεγάλη απόσταση να καλύψω, αλλά πλέον θέλω κι εγώ ο ίδιος να το κάνω.

    Και θα τα καταφέρω.

Σας αφήνω λοιπόν, πάω για ύπνο. Αύριο έχουμε διάβασμα… Πυρηνική Τεχνολογία! 😀

Advertisements

Responses

  1. Μπράβο, για ακόμη μία φορά για το δεκαράκι. Ξέρεις ότι είμαι σε παρόμοια κατάσταση με σένα, για αυτό καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που λες «ότι σου ανέβηκε το ηθικό». Keep up the good work! 😉

  2. an afto einai mono h arxh,tote arhizo na se fovamai…sinehise omos afto thelo!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: