Αναρτήθηκε από: Nikos | Σεπτεμβρίου 13, 2006

Ρουβικώνος διάβασις

Αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε πάλι, αθόρυβα ευτυχώς αυτή τη φορά, λόγω…γλωσσικού ζητήματος. Όταν εμπλέκεται η δοτική αρχαΐζουσα im Winde με το im Winter, και όταν άλλος καταλαβαίνει bairisch και άλλοι μιλάνε hochdeutsch και preussisch, ο κόμπος λύνεται μόνο με κόψιμο και μεταφορά από την αρχή.

Οι ανανεώσεις είναι κάπως αραιές, γιατί επιτέλους αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με την εξεταστική που περνάει και χάνεται. Διαβάζω, προσπαθώ τουλάχιστον. Δεν είναι και τόσο απλό να ξανασκύβεις πάνω από ένα βιβλίο μετά από μήνες, με σκοπό να προετοιμαστείς για εξετάσεις. Δυστυχώς τα βιβλία μαθηματικών και Φυσικής δε διαβάζονται ευχάριστα σαν επικομοδίνειες ενασχολήσεις με σκοπό την έλευση του ύπνου, αλλά απαιτούν όπως και να το κάνουμε μια πνευματική υπερδιέγερση. Χαίρομαι που, όσο σκουριασμένος και αν είμαι, είδα ότι είμαι ακόμα σε θέση να βάλω το ξερό μου να δουλεύει, μετά την υποχρεωτική πολύμηνη παύση.

Βλέπω αυτή την τελική ευθεία σαν έναν μεγάλο ανήφορο. Στην κορυφή, το σημαιάκι λέγεται «πτυχίο», και ο δρόμος είναι κακοτράχαλος. Η πάροδος των ετών, οι ελλιπείς γνώσεις από άλλα μαθήματα, η ψυχολογική αστάθεια καθώς και το αμαρτωλό παρελθόν που αφόρισα στο προ-προηγούμενο post, δυσκολεύουν την ανάβαση σαν βαρίδια που με τραβάνε πίσω. Ο δρόμος όμως δεν είναι μόνο αντοχής πια, αλλά και ταχύτητας – άσχετα αν τρέχω χωρίς αντιπάλους. Μπορεί κάποτε να ήμουν απουσιολόγος, όμως συνειδητοποίησα στην ώρα μου ότι όλοι η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων που εισήχθησαν σε αυτή την εξωφρενική σχολή μαζί με μένα το 2000 θα αποφοιτήσει πριν από εμένα. Δεν αξίζει να κοιτάς την καρδάρα με το χυμένο γάλα, πολλώ δε μάλλον να κλαις πάνω από αυτό.

Δουλειά, διάβασμα, κάλυψη κενών… και σταδιακά θα πλησιάσω στο στόχο, τον οποίο εν τέλει θα κατακτήσω. Νιώθω πραγματικά ελεύθερος μετά από όσα συνέβησαν εσχάτως, και μπορώ να πετύχω πολλά. Το μόνο που θέλω είναι ένα μικρό boost από την κωλοσχολή… να περάσω ΕΝΑ μάθημα τώρα, σύντομα, για να ταρακουνηθώ και να ξαναμπώ στην τροχιά που θέλω.

Αυτά προς το παρόν…και έτσι εγκαινιάζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και η στήλη των φληναφημάτων 🙂

Σας φιλώ! Έχω διάβασμα…ξέρετε Μιγαδική;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: