Αναρτήθηκε από: Nikos | Ιανουαρίου 28, 2006

Ας πιάσουμε το νήμα εκεί που το αφήσαμε…

Alors, καλή χρονιά σε όλους. Ξέρω ότι είμαι 28 μέρες καθυστερημένος, αλλά είναι το πρώτο μου post για το 2006… Είχα πάντα το νου μου στο μπλογκ όλον αυτόν τον καιρό, αλλά έψαχνα το χρόνο και τη διάθεση για να γράψω άλλη μια φορά, να πιάσω το νήμα από εκεί που είχε μείνει…

Είχαμε μείνει στην καθαρτήρια εμπειρία του προηγούμενου post, εκεί που όλοι μου οι καλοί φίλοι μου χώθηκαν για τα καλά από κάτω, σε μένα και στην procrastination μου… Ομολογώ ότι με έβαλε σε σκέψεις όλο αυτό, και επειδή συνήθως όταν δε γράφω τίποτα είμαι σε περιόδους μεγάλης έντασης στη ζωή μου, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσω να μαζεύω καρπούς του κόπου μου. Όλον αυτόν τον καιρό έκανα κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, σκέφτηκα αρκετά πράγματα που με απασχολούσαν και σε κάποιο βαθμό με απασχολούν και προσπάθησα – έβαλα τις βάσεις τουλάχιστον – για να δω λίγο τον εαυτό μου από εδώ και πέρα…

Αρχικά να σας ανακοινώσω περιχαρής τη νέα μου ιστοσελίδα, την οποία θα βρείτε εδώ και είναι φτιαγμένη πανεύκολα με το νέο πρόγραμμα της Apple, το iWeb. Σίγουρα είναι βούτυρο στο ψωμί όλων ημών που δεν θέλουμε να πολυσκάσουμε ασχολούμενοι με web design κλπ, αν και ο φίλος Πάνος έχει τις επιφυλάξεις του ως προς τον κώδικα… Στην ιστοσελίδα αυτή επιτέλους μπορώ να ανεβάζω τις φωτογραφίες μου και ό,τι άλλο μου κατέβει – σύντομα ευελπιστώ να την εμπλουτίσω περισσότερο! Υπάρχει επίσης ένα mirror αυτού εδώ του blog, χωρίς σχόλια όμως (το περιεχόμενο προς το παρόν είναι στατικό…). Εν καιρώ (σύντομα όμως, promise) θα μπει και photocast, podcast κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο!!! Σπεύσατε! Ή μαλλον όχι, περιμένετε να τελειώσετε το παρόν post πρώτα…

Επί τροχάδην τώρα, θα ήθελα να σας ενημερώσω για ό,τι έγινε από τότε που έχω να ενημερώσω το ιστολόγιό μου. Το σημαντικότερο γεγονός ήταν προφανώς το ταξίδι μου στη Σερβία για τις διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Γέμισα μπαταρίες, είχα την ευχάριστη έκπληξη να επισκεφτώ και επί τριήμερον τη Βουδαπέστη και την κοιλάδα του Δούναβη μέχρι τα σύνορα με τη Σλοβακία, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι πάλι βρέθηκα σε γνώριμα μέρη, με ανθρώπους αγαπημένους από παλιά.

Ταξιδεύω πολύ, όσο μπορώ. Έχω την ανάγκη να ανοίγομαι, να διευρύνω τους ορίζοντές μου όσο το δυνατόν περισσότερο. Θέλω να δω τα πάντα, γίνεται; Διψάω να μαθαίνω, γλώσσες, κουλτούρες, πολιτισμούς. Να δοκιμάζω κουζίνες, να ζω παραδόσεις, να βγάζω φωτογραφίες. Και σχεδόν πάντα, για όλα τα μέρη που επισκέφτηκα, κάποια στιγμή είπα «θα γυρίσω εδώ…» . Άσχετα αν οι δυσκολίες από πλευράς χρόνου, χρημάτων, έλλειψης ενθουσιασμού κάνουν την βέβαιη υπόσχεση ευσεβή πόθο. Κι όμως, γύρισα στο Novi Sad. Κατάφερα να δω το Βελιγράδι επιτέλους σαν άνθρωπος (και μαγεύτηκα…) Κι ήταν σαν να μην πέρασε μια μέρα, ξανά με τον Ivan… έχει πολλή πλάκα τώρα που το σκέφτομαι, είμαι 23 χρονών, δεν νομίζω ειλικρινά να γνωρίζω άλλον άνθρωπο για 13 χρόνια, όπως ξέρω τον Ivan. Ίσως την Αγγελική μόνο… Μεγαλώσαμε μαζί, έστω και από μακριά. Και κάθε φορά που βλεπόμαστε τώρα πια, ανά 18 μήνες περίπου, είναι σαν αυτός ο δεσμός να σφραγίζεται ακόμα περισσότερο, ακόμα καλύτερα. Και τέτοιοι δεσμοί δεν σπάνε.

Βελιγράδι, Novi Sad, Βουδαπέστη… Πολύ κρύο μεν, εορταστική ατμόσφαιρα δε. Όχι σαν εδώ που εδέησε να χιονίσει με ένα μήνα καθυστέρηση… hello? White Christmas anywhere? Τέλος πάντων… Με την επιστροφή στην Αθήνα, το 2006 μπήκε κάπως περίεργα. Όμορφα, πολύ όμορφα πάντως. Γιατί είναι κάποιες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων που δεν διαβρώνονται τόσο εύκολα, είναι κάποια αισθήματα που δεν ξεφτίζουν, λόγια που δεν ξεχάστηκαν. Άνθρωποι στις ζωές μας, αληθινοί, καθημερινοί, ντόμπροι. Είμαι ευτυχισμένος ίσως, επειδή έτυχε να έχω τέτοιους ανθρώπους δίπλα μου, και όσο περνάει ο καιρός κάποιες σχέσεις φιλίας σφυρηλατώνται έτι περισσότερο… Κακά τα ψέματα, έχω πια, μετά από έξι χρόνια, μια ζωή εδώ κάτω, και με πονάει το γεγονός ότι πρέπει σε ένα βαθμό να την ξεριζώσω πάλι για να απολαύσω άλλη μια «νέα αρχή» κυνηγώντας χίμαιρες, όνειρα, στόχους. Προς το παρόν δε με σκοτίζει ιδιαίτερα αυτό, απλά το θέτω ως προβληματισμό στο πίσω μέρος του μυαλού μου και θα επανέλθω στο μέλλον. Συνηθισμένος είμαι άλλωστε να είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι, έτσι δεν είναι;

Και προσγειώθηκα λοιπόν στην Αθήνα, ξεκινώντας την εξεταστική… (άσχετα αν διακόπηκε βάναυσα από το χιόνι της περασμένης εβδομάδας, έχω φωτογραφίες από τη γειτονιά μου αλλά και από την Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου στην προαναφερθείσα ιστοσελίδα) Τα πράγματα είναι ιδιαίτερα ζόρικα, και αν και μάλλον δεν έχω πολλή όρεξη, πρέπει να χωθώ με τα μούτρα για να αρχίσω να ξεκαθαρίζω. Όπως θα έλεγε και ο πατέρας μου, νιώθω ότι έφτασε η τελική ευθεία, και τώρα θα κουραστώ όσο ξεκουράστηκα τα περασμένα χρόνια, για να προχωρήσω μπροστά. Σε αυτά που ονειρεύομαι, τόσα όνειρα πια να λάβουν την εκδίκησή τους.. Οι συνθήκες είναι αρκετά καλές, κόσμος βρέθηκε πρόθυμος να διαβάσουμε παρέα (Kudos @ Γεωργία και Λεωνίδα) και αναμένεται το αρχικό «μπαμ!» του κριτή για να ξεκινήσει ο αγώνας δρόμου.

Ένα άλλο που με αγχώνει/στεναχωρεί την τρέχουσα περίοδο είναι η τύχη της αίτησής μου για το CERN, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πυρηνικής Έρευνας, ή αν το προτιμάτε σε απλά ελληνικά, εκεί που γίνεται όλο το νταβαντούρι στη Σύγχρονη Φυσική στην Ευρώπη σήμερα. Έκανα αίτηση να με πάρουν σαν summer student, και μετά από μια μάλλον εξοντωτική διαδικασία εξεύρεσης δύο καθηγητών για συστατικές επιστολές, ελπίζω σε 24 ώρες από τώρα να έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς η διαδικασία της υποβολής της αίτησης. Και μετά η αναμονή μέχρι τα τέλη Μαρτίου που ανακοινώνεται ποιοι έχουν γίνει δεκτοί. Fingers crossed, αν και αν με πάρουν τελικά θα πρέπει να διαβάσω ΠΟΛΥ κατά τη διάρκεια του ερχόμενου εξαμήνου, όχι μόνο φυσική, αλλά και προγραμματισμό, με τον οποίο φαίνεται ότι ήρθε ο καιρός να ασχοληθώ πιο σοβαρά – αν πρόκειται να γίνω υπολογιστάκιας πειραματικός υψηλών ενεργειών κάποια μέρα 🙂 Τουλάχιστον μετά από πολύ κόπο και άγχος, φαίνεται ότι η αίτηση θα φτάσει ολόκληρη στο CERN, μαζί με τις συστατικές της, και από εκεί και πέρα δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο, παρά να ξέρω ότι προσπάθησα τίμια να πάρω αυτή τη θέση. Όχι ότι δε θα απογοητευτώ αν δεν τα καταφέρω, απλά θα ξέρω πώς στην παρούσα φάση απέτυχα να κάνω κάτι που θα με ξελάσπωνε από πολλά. Think positive όμως… δόξα τω Θεώ, χαμένος δε θα πάω, αν το επιλέξω.

Τέλος πάντων…αυτά προς το παρόν, με καλούν οι Μερικές Διαφορικές Εξισώσεις και ένα σωρό περισπούδαστα επιστημονικά θέματα να με απασχολήσουν για τον επόμενο μήνα. Ευτυχώς που έχει Μέγαρο πάλι το πρόγραμμα την ερχόμενη Τετάρτη, 1η Φεβρουαρίου σε μια τιμητική εκδήλωση για τους 3 αξιωματικούς, επί τη ευκαιρία της συμπλήρωσης 10 ετών από το θερμό επεισόδιο στα Ίμια. Ένας Καλομοίρης αυτή τη στιγμή θα είναι αρκούντως συγκλονιστικός και το κατά δυνατόν καθαρτήριος. Πάλι καλά που έχω να περιμένω και το ταξίδι στη Θράκη με το τέλος της εξεταστικής, και κάποια εκδρομή που θα οργανώσω στο αγαπημένο Πήλιο για φίλους soon after… Κύκλους κάνει.

Update : καλύτερα που δεν πήγα για κρασιά απόψε το βράδυ μαζί με φίλους, μετά την πρόβα της χορωδίας. Δεν ήμουν στην κατάλληλη ψυχολογική κατάσταση, κυκλοθυμικός γαρ (δεν ξέρω γιατί, ή μάλλον ξέρω και δεν είναι της παρούσης να το αναφέρω τώρα. Ας πούμε απλά ότι είναι κάποιες μικροεκρεμμότητες που θέλω να κλείσουν. Γιατί μπορεί να είμαι Σκορπιός με ωροσκόπο Σκορπιό (μπορεί και Ζυγό όμως ρε γαμώτο… τέλεια τρέλα, παλατζάρω μεταξύ μόνιμης έκρηξης και νηνεμίας) αλλά δεν είμαι μνησίκακος. Και θέλω κάποιους λογαριασμούς που με πλήγωσαν να τους τακτοποιήσω, γιατί είναι κάποια αγκάθια που πονάνε. Και δε θέλω να εκδικηθώ κανέναν.)

Όπως και να έχει, αν και δεν πολυδιάβασα ΜΔΕ αυτό το βράδυ, κάποια κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους σιγά σιγά. Και είμαι αρκετά αισιόδοξος… που θα πάει, κάποια στιγμή θα διακρίνω και όλη την εικόνα.

Σας φιλώ σταυραδελφικά, και σας ενημερώνω πως μόλις η ΓΑΜΗΜΕΝΗ otenet αποφασίσει να με ξανασυνδέσει στο δίκτυο (έχετε ξανακούσει εσείς για dsl που κάθε μέρα είναι για ένα εικοσάλεπτο χωρίς λόγο off;) θα ανεβάσω αυτό το post. Καλή σας ημέρα!

Advertisements

Responses

  1. (έχετε ξανακούσει εσείς για dsl που κάθε μέρα είναι για ένα εικοσάλεπτο χωρίς λόγο off;)
    Αν εχουμε ακουσει λεει!! ζωντανο παραδειγμα μπροστα σου, σαπιζω με τις ωρες μεχρι να μου απαντησουν απο τη τεχνικη υποστηριξη, ρωτω τι προβλημα υπαρχει, μου λενε κανενα, ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Η DSL, λενε θα εχουν προβλημα οι ρυθμισεις, κανουμε απο ενα setup καθε φορα, τελειωνει το θεμα κι απο την αλλη μερα φτου κ΄απο την αρχη!
    Τα παραπονα παντως πληθαινουν, εγω εχω otenet, δε φτανει που ειναι αργη, ακριβη, τωρα δεν ειναι καν κι 24ωρη!!

  2. ksoy elega na baleis vivodi… allaesy de me akouges …

    xixix goodluck Νίκε me thn aithsh soy gia to CERN wish ya all ma best’s ((((: k thanx very very much gia ta xroniapolla ((: :**** cheerios

    gudamt htan to word.. goddamit tha hthele na pei fantazomai q;

  3. Αχ, Νικολάκη, είπα να διαβάσουμε αλλά δε με βλέπω καλά!!Πάλι τα βρόντηξα!! Θα επανέλθω όμως κι εγώ μαζί σου δυναμικά!!

    Μέγαρο την Τετάρτη 😉

  4. Μόλις επεξεργάστηκα και το post στο οποίο αναφέρεσαι Νίκο. Ελπίζω το iWeb 2 ή οποιαδήποτε άλλη έκδοση ακολουθήσει να είναι καλύτερο. Κάτι που είμαι σίγουρος πως θα γίνει. Προς το παρόν όμως, τα λάθη στον κώδικα είναι πολλά. Πάρα πολλά. Βέβαια, τί σ’ ενδιαφέρει θα μου πεις; Δε σ’ ενδιαφέρει καθόλου προς το παρόν. Το iWeb κάνει τη δουλειά του.

    Όσο για το tour των Βαλκανίων, τί να πω; Τον αταξίδευτο έχεις πια! Άντε. Ελπίζω κι εγώ πλέον ως πολίτης, να κάνω κανα ταξιδάκι 🙂

  5. Meta apo pollous mhnes ka8omai k epitelous koitaksa to blog sou. Egw teleiwsa me ptuxiaki k ekremmothtes k apo to agxos mou pou den eixa ti na kanw, phga sth douleia sabbato k kuriaki… Auto pou 8a sou pw einai, pws epeidh k esu exeis ma8ei na eisai PANTA stin tsita, frontise h douleia sou na se krataei se uperdiegersh. Se filw k sou euxomai na pane ola opws ta oneireuesai, kata to «…kai ta oneira na laboun ekdikhsh…»

  6. Ta provlhmata me thn Otenet deixnoun na exoun ly8ei, to mellon 8a dei3ei. Mas vlepw gia forthnet, alla as afhsoyme ton fasp na thn dokimasei prwtos 😉

    Sto Novi Sad eida oti ta perases yperoxa to 3erw eida kai photo allwste 🙂

    E3etastikh koita na strw8eis giati mexri twra den to exeis kanei kai ase ta kudos gia meta otan 8a teleiwsei h roufiana na ta synodeusoume me krasokatanoi3h 😉

    Mexri tote PEROS, pasteris kai agios o 8eos!!!!

    Kalh synexeia sthn e3etastikh kai to nou sou 😀

  7. Μπα, δεν είναι τπτ Νικολάκη..
    με ένα ζευγάρι ζαρτιέρες έρχεται στη θέση της η σύνδεση!
    (ή ο ΟΤΕ)

    🙂

    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΟΥ

  8. eaxexeaxaex cheek me out nike… q; q;–>


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: