Αναρτήθηκε από: Nikos | Νοέμβριος 10, 2005

Σήμερα απεργούμε!

Καλημέρα στους πολυπληθείς αναγνώστες αυτού του μπλογκ, φανερούς τε και κρυφούς… σήμερα είναι μια μέρα που βαριόμαστε λίγο περισσότερο απο τις υπόλοιπες μέρες, μιας και όλα έχουν παραλύσει. Αφενός μεν τα ΑΕΙ είναι κλειστά, οπότε τζάμπα ξημερώθηκα ως τις 5 το πρωί για να καθαρογράψω τις ασκήσεις που ήταν να παραδώσω σήμερα (είπαμε, γίναμε συνεπείς φοιτητές για να πάρουμε το πτυχίο και να σαλπάρουμε για αλλού). πήραμε προθεσμία ως τη Δευτέρα. Καλό κι αυτό.

Ήρθα λοιπόν συρνάμενος κουνάμενος στο ΤΕΕ για να εργαστώ… Αμ δε, απεργεί και η ΑΔΕΔΥ, οπότε να σου όλα κλειστά..και αντί να πάω σπιτάκι μου να συνεχίσω τον (ελάχιστο από χτες) ύπνο μου, κάθομαι στο σχεδόν άδειο γραφείο και λιώνω στο ίντερνετ, διαβάζοντας μπλογκς, εφημερίδες και μιλώντας με φίλους στο m$n. Δημιουργικές ενασχολήσεις πάνω από όλα. Βέβαια οι δημοσιογράφοι που δουλεύουν εδώ δεν απεργούν, οπότε δυστυχώς και σήμερα επικρατεί ένα ντουμάνι άνευ προηγουμένου στον εργασιακό μου χώρο. Θυμίστε μου μόλις καταθέσω στη γραμματεία της Σχολής τη γνωστή από προηγούμενο επεισόδιο δεκασέλιδη έκθεση περί του τίποτα (της πρακτικής μου, that is), να επισυνάψω και αίτηση για εξτρά επίδομα ανθυγιεινής εργασίας.

Κατά τα άλλα ομολογώ ότι αυτή η εβδομάδα πέρασε σαν νερό. Από τη μια το πάρτυ του Μαστρομιχάλη που οδήγησε στην απώλεια σημαντικού μέρους της εβδομάδας (αφού πριν το πάρτυ ασχολιόμουν με τις playlists στο iPod, κατά τη διάρκεια του πάρτυ έπινα σαν νεροφίδα, και μετά το πάρτυ κοιμόμουν σαν το βόδι για να ξεπεράσω το χανγκόβερ. Τόσο πολύ που την επάυριο πήρα άδεια από τη σημαία και αποφάσισα να μην έρθω καν στο ΤΕΕ και να αναπληρώσω λίγο ύπνο. Όχι ότι πρόσεξε κανείς ότι λείπω, βέβαια..

Όπως και να έχει η εβδομάδα τελειώνει, μαζί της τελειώνει και αυτό το θέατρο του παραλόγου που εδρεύει στην Καραγεώργη Σερβίας, οπότε από Δευτέρα μπορούμε να αφοσιωθούμε επιτέλους στα ωραία, τα μεγάλα και τα αληθινά, ήτοι να περάσουμε κάνα μαθηματάκι έτσι για να γουστάρουμε, να κάνουμε την αιτησούλα μας για να πάμε το καλοκαίρι ένα δίμηνο στο CERN να δώσουμε τα φώτα μας (καλά λέμε τώρα, αν με πάρουν ανοίγω σαμπάνια), να ψάξουμε διπλωματική, γενικώς σε δουλειά να βρισκόμαστε. Προς το παρόν προέχει η πρώτη άνοδος στη Θεσσαλονίκη για την ορκομωσία του Χαρούλη. Μην ακούσω «άντε και στα δικά σου», θα ξενερώσω bolshoi. Θα έρθει και για μένα εκείνη η μέρα αναπόφευκτα. Μην ανησυχείτε, σκοπεύω να καταγράψω με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια την ανηφόρα για το πτυχίο, δε θα χάσετε τίποτα βρε! (Παρένθεση: τώρα που το ξανασκέφτομαι, την Τρίτη που θα είμαι Θεσσαλονίκη για 18 ώρες ουσιαστικά άυπνος μετά το νυχτερινό ταξίδι με το τρένο, έχω υποσχεθεί ότι θα δω πολύ κόσμο. Να θυμηθώ να αρχίσω να ακυρώνω υποχρεώσεις γιατί θα πέσω κάτω. Άσε που Τετάρτη πρωί στην Αθήνα έχω τα άπειρα πράγματα να κάνω…Κλείνει η παρένθεση).

Τι άλλο περιμένω εναγωνίως στην πολυάσχολη ζωή μου; Την πρεμιέρα του Harry Potter and the Goblet of Fire φυσικά στις 18 Νοεμβρίου (ξεκίνησε η προπώληση; καμιά βοήθεια;) καθώς και τους infamous τεχνικούς του πΟΤΕ για το downgrade σε pstn και την ενεργοποίηση της dsl, έτσι για να γουστάρουμε, noch mal. (δις)

Κατά τα άλλα η γη εξακολουθεί να γυρίζει γύρω από το άξονά της και γύρω από τον ήλιο, όλα βαίνουν καλώς εκτός από τα οικονομικά μου, αλλά αυτό είναι μάλλον σύνηθες εσχάτως, έχω γίνει τακτικός θαμώνας του Μεγάρου, να’ναι καλά ο Μαστρομιχάλης που μας εκπολιτίζει ημάς τους άμοιρους φυσικούς. Πρόσφατα δε έγινα και καλλιτέχνης αφού εξετελέσθη σε παγκόσμια πρώτη σε γνωστή οικία του Κολωνακίου η αρισουργηματική ροκ μπαλλάντα «the best onions» του συνθέτη Nadeem Majdalany featuring…την αφεντομουτσουνάρα μου. Σύντομα στα ραδιόφωνά σας! Και σιγά σιγά πρέπει να μπαίνω σε festive mood, γιατί έρχονται Χριστούγεννα! (Σε ενάμιση μήνα, αλλά εγώ γουστάρω κάργα από πιο πριν, πρόβλημα; Άσε που είναι και το Λονδίνο στο πρόγραμμα…όλα καλά κι όλα ωραία, πολύ μου αρέσουν τα σχέδιά μου. Τι καλά θα ήταν να είχα σχεδιάσει και την επιτυχια μου εις τας πολλαπλάς εξετάσεις που έπονται…)

Ουφ. Βαρέθηκα, πείνασα και λέω να την κάνω. Αρκετά έσπασα την απεργία για σήμερα τσατάρωντας, μπλογκάρωντας και σερφάροντας. Λέω να ανηφορίσω προς το Κολωνάκι που αντιστέκεται για να βρω τις διασυνδέσεις μου στην υψηλή κοινωνία…είπαμε, ή είμαστε ψώνια ή όχι. Χεχε… Καλά, ξεκαβαλάω το καλάμι μου προς το παρόν και σας φιλώ σταυραδελφικά. Coffee and Lunch time…και αμέσως μετά..μαντέψτε…Μέγαρο! Επιτέλους το Άξιον Εστί…. Να μου είστε όλοι καλά. Auf Wiedersehen!

Advertisements

Responses

  1. grafe nikolae grafe gia na pername kemeis euxarista edw 😛 krata re k kammia prosklhsh gia mas paliopswnio pou 8es k megaro!! 😉 loooooooooooooool se filw 😉

  2. Kalo mou adopted, xairethse mou to megaro pou mou xei leipsei ki emena! Alla ntaks ki edw Monaxo den paraponiemai, alimono…Ante ki otan er8eis 8a pame kai sthn Staatsoper – peran fysika twn aytonohtwn 8eatrikwn mas episkepsewn…;)

  3. Τι θα γίνει τελικά με αυτήν τη χορωδία; Θα γίνω η νέα σας σοπράνα; (το soprano ακούγεται πολύ σε «άσχημη καλλίφωνη» ενώ το «σοπράνα» είναι πιο λαικούρα, άρα λιγότερο ξενέρωτη και περισσότερο κατίνα…Δε γ@@@εται…). Πάντως και αύριο απεργούμε αλλά τα εργαστήρια γίνονται!! $#@$%^#&$


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: